Biografie

Ten Beers After is al ruim twintig jaar synoniem voor "muziek van hoge gisting".  

Het enige wat je wil weten over deze roemruchte band(toch doorklikken): >>>

Het is natuurlijk geen wedstrijd, maar Dorine is de beste! Deze zangeres is het Pronkstuk van de band. Of het nu jazz, soul, rock op pop is, haar stembanden kunnen het aan. Ze beheerst zelfs klassiek en kerklatijn en als niemand kijkt een klein beetje koebel. Voorzichtigheidshalve is Do maar niet tot penningmeester bestempeld, daarom is zij nu voorzitter van de muziekvereniging. Het is alleen niet duidelijk wat zij om drie uur 's ochtends in Frankrijk uitvoert met een zekere Hugo.

Achter de drums prijkt Cees Tas. Beter beroemd als 'The Force'. Met zijn walnoten drumstokken plaatst hij een genadeloze groove. Lekker swingen samen met bassist George en af en toe los in een solo. Na een optreden kan je hem altijd verblijden met een kopje soep, maar zijn favouriete eten is toch rode boerenkool.

De tenorsax is het domein van Anne Kee Berghoef.

Hierop brengt zij onnavolgbare solo's ten gehore vol ijselijke squiecks en bloedstollende grunts. Maar Kee zingt ook een prachtige tweede of derde stem. Ze kan hier zo in op gaan dat ze alles om haar heen vergeet, zoals doorgaan met het nummer bijvoorbeeld. Tenslotte speelt zij ook nog tin whistle, iets waar de rest van de band minder blij mee is.

De strakke trompetlijn komt van Nienke Voerman. Zij is inmiddels volleerd kattenknijpster / hamsterfluisteraar ofwel dierenarts. En misschien heeft zij ook wel een meer - of liever minder - humane oplossing voor het pandaprobleem van de band. Volgens een collega blazer(we noemen Ernst z'n naam niet) wordt het in ieder geval wel tijd dat zij haar auto een keertje opruimt.

Jan-Willem Bakker, dames en heren! Lead (en enige) gitarist van Ten Beers After.

Gevoelige noten, hart en trommelvlies verscheurende noten, jazzy accoorden; Jan-Willem kan het allemaal. Ook zijn stembanden gebruikt hij regelmatig, en ondanks dat alles heeft hij nog steeds geen geld voor een nieuwe spijkerbroek....

Pieter van Dam is het enige uitschuifbare lid van Ten Beers After.Hij bespeelt de trombone en een rioolpijp met kleppen die baritonsax heet. In die hoedanigheid is hij verantwoordelijk voor de lage noten van de blazerssectie. Wat bijna niemand weet is dat Pieter hofbrouwer van de band is. Een uniek Ten Beers After-bier is nog niet geboren, maar de verwachtingen zijn hoogespannen!

En dit is hem dan: Jacko Hansen. Begenadigd toetsenist en zanger. Ook bezit hij een smoelschuiver en bespeelt hij de trekzak - of accordeon!

Jacko is wat men noemt een beest van een muzikant: het ene moment staat hij nog met een apenmasker op de buhne, het volgende moment gaat het al weer over kippen... en ondanks alles neemt iedereen hem serieus. En dat is maar goed ook, want danzij zijn prive-P.A. kan niemand om Jacko heen!

Ten Beers After wordt ondersteund door een prima crew. Bij deze willen we ze graag aan je voorstellen:
 
Van Job Tas horen wij het liefst de woorden: "Je mag iets harder". Hij is onze geluidsman bij de meeste gelegenheden. Job staat altijd klaar en draait er zijn hand niet voor om om 's nachts nog eventjes naar midden-Frankrijk te rijden, teneinde het geluid van de band te regelen.

Ooit begonnen als groupie, heeft Jan Wentzel zich opgewerkt tot aspirant-geluidmixer. Hij had zijn doop op 'het feest der neven', tot volle tevredenheid van de de band. We hopen nog vaak van zijn diensten gebruik te kunnen maken.